19 Şubat 2017 Pazar

Minicik Bedenine Nasıl Sığdı O Yürek? (3)

Ağlamak yüreğimi sulamak gibi gelir bazen, çoğu zaman her damla cayır cayır yakar yanaklarımı böyle anlarda yüreğim ayrı bir sızlar. Gözlerime söz geçiremem belki de ağladığı zaman gördüğü şeyler geri gelir diye düşünüyordur. Her ağladığımızda görmek istediğimiz gelseydi keşke gözlerimizin önüne, canlı, kanlı dikilseydi karşımıza da sımsıkı sarılabilseydik. Kaç bardak su içersen iç boğazından gıcık bir türlü gitmez, evin içi cehennem gibi olsa da ağlamanın ardından gelen üşüme hissini engelleyemez…

En çok da çocukluğumun gelmesini isterdim,

Tutardım ellerinden, öperdim o ışıl ışıl gözlerinden, okşardım saçlarını, istediği yere götürürdüm. Eğer ki olsaydı böyle bir şansım sırtımda bile taşırdım onu, silerdim gözyaşlarını, parka götürürdüm, salıncakta sallardım. Ne okul konuşurdum onunla, ne de başka bir şey tek kelime etmeden de hoş tutardım gönlünü çünkü bilirim hoş olunca gönlüm, onun da hoş olacak gönlü…

Başında nöbet tutardım üstü açılmasın diye, içinde ukde kalan ne varsa gerçekleştirirdim. Mesela her gece başını yastığa koyduğunda uyuyana kadar masallar anlatırdım, pikniğe götürdüm, o çok istediği hamağı alır, saatlerce eğlenişini izlerdim. Huzurla dolardı içim eminim, dolmayacak olursa da küserdim içime, şimdi özlemini duyduğum ne varsa onlarla daha çok ilgilenmesini sağlardım. Her gün defalarca sarıl derdim annenle, babana yani annemle, babama sarıl derdim. Onlarla da vakit geçirmesini dilerdim…

Eğer ki gelseydi şimdi çocukluğum,

Eksikliğini hissettiği şefkati gösterirdim ona, sımsıkı sarılırdım çünkü biliyorum buna da çok ihtiyacı var. Çünkü bilirim bazı zamanlarda nasıl sımsıkı sarılırım insanlara, birkaç saniye uzun sürsün diye bana sarılmaları…

Eğer ki gelseydi şimdi çocukluğum,

Ona en güzel oyuncakları alırdım, o çok merhametliydi, gönlü bol, eli açıktı çünkü bilirim iki poşet oyuncağını gözünü kırpmadan kardeş okula gönderdiğini. Çünkü bilirim kırmızı itfaiye arabasını defalarca eline alıp da bari bu kalsın diyip tekrardan poşete koyduğunu…


Eğer ki gelseydi şimdi çocukluğum,
Tutardım ellerinden,
Öperdim o ışıl gözlerinden,
Okşardım saçlarını…

Tayfun Yavuz

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder